Przyszłość Roberta Lewandowskiego w reprezentacji Polski stała się przedmiotem intensywnych spekulacji. Choć jeszcze niedawno wydawało się, że jego przygoda z kadrą jest na ukończeniu, najnowsze doniesienia sugerują, że kapitan Biało-Czerwonych może zmienić zdanie. Jak dowiedział się lokalny portal poleca.to, kluczową rolę w tej potencjalnej zmianie odgrywa nowy selekcjoner, Jan Urban.
Jeszcze pod koniec ubiegłego roku dziennikarz Sebastian Staszewski, autor nieautoryzowanej biografii Roberta Lewandowskiego, sugerował, że koniec kariery reprezentacyjnej napastnika jest bliższy, niż mogłoby się wydawać. Scenariusz zakładał, że po ewentualnej porażce w barażach, Lewandowski rozegrałby jeszcze dwa-trzy spotkania, po czym nastąpiłoby uroczyste pożegnanie. Jednak analiza wypowiedzi samego kapitana oraz jego wcześniejszych motywacji do gry w kadrze wskazuje, że taki scenariusz nie jest już tak pewny.
Robert Lewandowski zawsze stawiał na jakość gry i czerpanie radości z występów. Okres współpracy z Adamem Nawałką, a następnie z Paulo Sousą, przyniósł mu satysfakcję z realizowanej wizji gry, co przekładało się na jego skuteczną grę i bramki. Nawet początkowa współpraca z Michałem Probierzem również układała się pozytywnie. Przyjemność z gry zawsze była dla Lewandowskiego ważną motywacją do kontynuowania reprezentacyjnej kariery.
Poważne pytania o przyszłość pojawiły się po mistrzostwach świata w Katarze, gdzie reprezentacja Polski odpadła w 1/8 finału. Styl gry drużyny w fazie grupowej nie napawał optymizmem, co spowodowało rozgoryczenie u kapitana. Wówczas Lewandowski przyznał, że musi się zastanowić nad swoją dalszą grą, podkreślając, że „piłka powinna sprawiać przede wszystkim przyjemność”.
Porównując jego słowa z tamtego okresu z obecnymi wypowiedziami, można dojść do wniosku, że zagrożenie odejściem z kadry było wówczas bardziej realne. Obecnie Lewandowski deklaruje: „Nieważne, co się wydarzy, ja i tak żadnej decyzji nie podejmę. Nie jestem gotowy na żadną decyzję, bo żeby być gotowym, trzeba wiedzieć, jaka ona jest. A ja jeszcze nie wiem, więc wam o tym nie powiem. Pewnie szybko się to nie stanie. Jak będę wiedział, że to jest ten moment, to pewnie wam powiem. Na pewno jeszcze o tym nie myślę. Po jednym czy drugim meczu moje zdanie na ten temat się nie zmieni.”
W tym kontekście wybór Jana Urbana na stanowisko selekcjonera nabiera szczególnego znaczenia. Urban stawia na ofensywną grę, co potwierdził powołaniami na listopadowe zgrupowanie. Pomimo braku defensywnych pomocników, zdecydował się na odważne ustawienie z Piotrem Zielińskim i Sebastianem Szymańskim w środku pola, wspierając ofensywę Nicolą Zalewskim i Jakubem Kamińskim. Taka taktyka przyniosła efekt w postaci dobrego meczu z Holandią, a Lewandowski zanotował asystę przy bramce Kamińskiego. Jest mało prawdopodobne, aby przy selekcjonerze preferującym styl gry zbliżony do Czesława Michniewicza czy Fernando Santosa, Lewandowski rozważałby zakończenie kariery w kadrze.
Redakcja poleca.to donosi, że kadra wciąż potrzebuje Roberta Lewandowskiego. Zbigniew Boniek niedawno zauważył, że reprezentacja Polski, mimo obecności kapitana, nie ma komfortowej sytuacji w ataku, ponieważ Lewandowski nie jest już tym samym zawodnikiem co kilka lat temu. Jednakże, mimo prób uniezależnienia kadry od swojego lidera, kolejni selekcjonerzy nie potrafią sobie bez niego poradzić. W przeszłości pojawiały się momenty, gdy wydawało się, że można grać bez niego, na przykład gdy Krzysztof Piątek był w formie lub gdy Lewandowski był kontuzjowany podczas Euro 2024. W obu przypadkach pozycja kapitana okazywała się niepodważalna.
Obecna sytuacja różni się od poprzednich tym, że brakuje wyraźnych kandydatów na miejsce Lewandowskiego. Powołanie dla Krzysztofa Piątka, grającego w lidze katarskiej, czy problemy Karola Świderskiego z regularnymi występami w Panathinaikosie Ateny, sugerują brak silnej konkurencji. Po kontuzji Adama Buksy, Urban nie znalazł nawet następcy. Wśród młodszych napastników nie ma nikogo, kto dawałby pewność rozwiązania problemu ze zdobywaniem bramek na poziomie międzynarodowym.
Rywalizacja na pozycji napastnika w kadrze toczy się w warunkach słabości, gdzie o powołaniach decyduje mniejsza liczba braków, a nie dominacja. W tym kontekście odejście gracza występującego regularnie w czołowym klubie świata i strzelającego tam bramki, nie byłoby korzystne dla drużyny.
